mission_tracker

yehey!!! yehey!!! talon talon tayo!!! saya saya!!! hala?? oa na! hehehe... 1st monthsary namin ni haup..hahaha..katuwa! di ba parang ang tagal naman diba at sobrang saya?? ciempre ganun tlga.. we should be thankful kahit ganu kababaw man o kasimple ang ocasssion..basta masaya ang araw na ito!!!

basta!!! puro basta?? hehehe..kasi naman eh..di daw maiexplain yung feeling??haha..kasi ganun ata tlga..bsta sweet ang haup ko..TAPOS! sweet daw??di nga??haha...basta pinasaya mo ko ngaung araw na ito..sa blush on, sa pagpapabango, sa pictorial, sa kantang walang kwenta at ciempre ang makasaysayang gift mo..hahaha..katuwa ka talaga!! sarap mung bugbugin! haha..mahal na mahal kita!

sana di ito 1st at last...basta for life na ito..til death! wow! oa! sana lang naman..just wishing..basta mahal kita more than you'll ever know...haha..kanta??? basta! mahal na mahal na mahal na mahal na mhal kita HAUP ko!!! HAPPY 1ST MONTHSARY!!!

KAMI NA!!! hehehe...really, formally we are united na tlga! at long last! It was the 27th of AUGUST, Sunday, about 2:30 or 3:00 pm--- it was my ideal moment tlga! Well, I dont exactly like the date but the moment was indeed unforgettable at un tlga ang mtagal ko ng hinihiling if someone will propose to me...personal at sa bahay namin. For me kasi it was a very courageous thing to do...at nagawa niya un...

"Mas mahal pala tlga kita kay ______"...sinabi niya yan habang nakatitig sakin..well kahit pang-uto ito, I can feel na there's sincerity behind his eyes..kinilig nga ako eh...hahaha!!! It was the very first time na sabihan ako ng "mahal na mahal kita" in personal. Ang sarap pala sa pakirmdam esp. if yung mahal mo yung nagsbi nun..hahaha..in fairness naman, I did my part naman kahit super tawa lang yung ginawa ko at the latter part I was able to say the words "mahal kita"...and it was also the first time that I have said it in person and I swear it is full of sincerity kahit na lagi akong tumatawa...Super saya talga kahit na medio rocky road ang initials namin..hahaha...

That was it! From sufferings to triumph! Well, I hope sana tumgal tlga itong relationship na ito. Sa dami ng dinaanan bago tuluyang maging united, sana worthy naman na na-overcome ung mga hindrances before...Mahal ko tlga siya and sana hindi niya lang ako lokohin..well, medio gudboy na siya ngaun..hahaha...sabug siya sakin! hahaha...I know he loves me the way I love him kaya sana we would still be as one for our wholie life and even after death...well, I'm just hoping..hehehe...Thnx tlaga Lord kasi You are always gud to me and to us...Its You who bind us together and I hope hindi ka magsawa sa amin kung dadaan man kami sa mga baku-bako...Masaya nga ako kasi everytime na magtapat kami sa isa't isa, our ending is on the church...hahaha..katuwa tlga...tnx Lord..

I hope this time, lahat tama na..Right love, right person, right time and right place...I hope everything will be fine...I love him tlga...jus q! anu nipakain sakin ng haup na yun??hahaha...uhmm..Im happy now! I love my life! tnx Lord.I love you!

hay..saya tlga ng buhay..so eto pala ang plano sa akin ng Diyos...Bait Mo tlaga. The best ka!! sana po this 2nd time, maaus na ang lahat.. alam ko Ikaw ang nagbigay ng second chance na ito kaya ang tanga na lang namin kapag pinakawalan pa namin...hehehe..basta ang saya ko.. walang kapantay..salamat po!! hahaha..pero promise po di na kami mag-uusap ng hanngang alas dos ng umaga...hahaha..kasi mababad shot kami...hahaha..basta..ang saya..salamat tlga..mahal na mhal ko siya.

SALAMAT PO PAPAGOD!

nasan na mga sinabi mo?

nasan na mga pangako mo?

nasan na ang pagibig na alay mo?

pano ba kalimutan ka?

pano ba hahayaan ka?

pano ba tatalikdan ang kahapong kay saya?

At ngayon,

ay nagiisa na lang,

umaasa,

na sa bawat sandali,

ay makalimot sa sakit na 'yong dala

heto na magpapaalam na

ako'y sayo, hindi na lalapit

paalam na aking mahal

sana ay lumigaya ka

at ngayon,

ay nagiisa na lang,

umaasa,

na sa bawat sandali,

ay makalimot sa sakit na 'yong dala

ooh,

kahit wala ka na sa'king tabi

ooh,

kahit wla ka na sa piling ko

ooh,

kahit wala ka na,

mahal pa rin kita...

after so much pain and sufferings (parang kanta lang db???hehehe), nagawa ko na tlagang mag-move on...sarap sa pakiramdam ng tumatawa ka na tlga without hiding ur pains...sarap tlaga as in heaven! hehe...

ilang beses kong sinabi na naka-move on a ko para the real thing is ngaun lang tlga nanyari..hehehe...but despite of its lateness, masaya padin ako kc totally move on na ko...hehehe...well, honestly, sometimes, naaalala ko siya but no more tears na..hehehe..at hndi ko na din nami2s na as in todo senti ako...hehe..i just smile and sometimes laugh of the things that had happened...kahit masaya or malungkot...and napaka-hypocrite ko kung sbhin kong ganun kadaling makalimutan pinagsamahan namin kahit na sobrang igsi...dami kasing nanyari..pero tulad ng sabi ko, whenever i think of those moments, i just smile...wala ng senti galore! hehehe..

one thing...i really realized that wla akong dapat pagsisihan...i just fell in love with the wrong person...but he makes me happy even for a while kaso sinaktan din niya ko...pero thats really fine with me now...i have a clean conscience...mahal na mahal ko pa naman siya...sinayang niya ung pagkakataon kasi minsan lang ak0 magmahal...but dats life...we're not meant to be coz he's just playing...hehehe..but i had forgiven him..matagal na...and it shows na i indeed forgiven him...at least i made him happy for being such PANAKIP BUTAS...thats what frends are for...everything you'll do..just to made ur frends happy..i dont regret!

and that's it!...im now contented with my life...i have lots of frends and of course my family and my one and only sweetheart...JESUS!...he never left me tulad ng ginawa ng iba...kahit na sometimes i cant show my love for Him, he didnt left me...hndi tulad ng iba na komot hindi nila makita na mahal cla eh they just leave them...unfortunate cla..

ang dami kong natutunan...at lalo akong nging close sa Sweetheart ko...hehehe..tnx sa iyo sunny pig...hehehe...pinatibay mo ko...i just hope that you were happy with what have you done to me...masaya na ko and sana ikaw din..minhal tlga kita but now i don't love you anymore...i think i deserve someone better...and i think you deserve your ex coz nagmmhalan tlga kau...aun..well,congratz with the both of us...tnx for everything and im still ur same old frend...

haay..heto na naman po ako...hirap naman kasi eh..bakit kaya danun noh??? ciempre di nio masasagot kasi di nio alam...hehehe...ang panget na sa pakiramdam...everyday na lang lalong lumalala eh...miss na kita pero ako hindi mo naman namimiss..daya mo naman eh...buti ka pa nakalimot na..ako hindi pa din...ikaw di mu na ko mahal...ako mahal pa din kita...bat danun???? daya-daya naman...di ba pede sabay taung makalimot at sabay huminto sa pagmamahal???hirap kasi eh..haay...:(

miss na miss na talaga kita..pero kailangan kong magmatigas eh..kailangan kitang tiisin kasi masyado kang salbahe! masyado mo kong sinaktan at niloko...pero kahit ganun gago pa din ako kasi mahal pa din kita...pero di ba kaw hindi mu na ko mhal???cnbi mo sakin un eh...pero aus lang un! balang araw di na din kita mahal siguro...kaso kelan pa un??? sana ngaun na para naman less pain! haayy...:(

kaya ko yan! hehe..kaw naman kasi..bat di mo kagad cnbing laro lang un..na namimiss mo lang ung totoo mong mahal..na gagawin mo lang akong panakip butas..dapat naman cnbi mo kasi..yan tuloy ako nahihirapan kasi mahal tlga kita! pero sana mwala na...:(

bad luck sa love...bwicit...takot na tuloy ako...sabi ko sa nanay ko ako na yung magtutuloy ng pagiging old maid namin sa pamilya...may 2 akong aunts na old maid...maraming pinsan na old maid...waaaaa...ako na ung magtutuloy nun sa generation namin...huhuhu...

hmmp! pero uki lang un..kaso naman..basta!!! kasi naman bkit danun???huhuhu..wawa naman ata che2...hehe..joke lang...basta bahala na..e di kung old maid, old maid! TANGGAPIN!!!

Nung 4th year high school ako, araw-araw, sumusulat ako sa diary ko para ilagay lahat ng nanyayari sa buhay ko sa loob ng isang araw. Mahirap dahil sa dami ng dapat kong gawin sinisingit ko pa yung pagsulat dun. Pero hindi ko tinigaln yun dahil masarap kapag naibuhos mo dun lahat ng nararamdaman mo at higit sa lahat masarap basahin makalipas ang ilang panahon…
Ngayon, tapos na kong mag 1st year college pero ni isa sa mga nanyari sa buhay ko hindi ko naisulat kahit sang papel. Napakaraming nanyari! Dinaig pa yung 4th year days ko. Mahirap isulat at yung iba ayoko na ding alalahanin pang muli. Pero eto ako, nagsusulat at umaalala sa nakaraan. Masarap kasing balikan kahit na minsan masakit at may pagsising kasama.
Unang araw ng klase, hindi ako nagging masaya. Ang hirap makisama, parang pakiramdam ko hindi ko sila kauri. Yung una kong nakasama, makwento siya kaya ako tahimik lang na talaga naman nakakapanibago sa akin. Lumipas lang ang isang araw, nakahalubilo ako sa iba ko pang kaklase. Hindi ko na matandaan kung ilan kaming nagsimula. Basta ang alam ko may ibang nawala, pero may dumating naman. Sa bandang huli, pito kaming bumuo ng tunay na samahan. Masaya, magulo, makulit, mahilig mag-aral at nagkakasundo. Pero natapos din yun. May mga bagay-bagay na siguro talagang hindi pwedeng manyari. Hindi siguro kami tinadhana para maging magkakabarkada. Pero ganun pa man, nanatiling may ugnayan ang aming mga puso't isip.
Kasabay ng una kong barkada, masaya din ang aming relasyon ng taong pinakamamahal ko. Ayos ang lahat! Kahit malayo sa isa't isa, nagagawa pa din magkita at nagging mas matatag pa. Pakiramdam ko noon wala ng makapaghihiwalay samin at kami na yung magkakatuluyan habang buhay. Kulang na lang ibigay ko sa kanya lahat. Lahat ng panget at magandang bagay sa buhay ko alam niya lahat. Mahal na mahal ko siya! At alam ko ganun din siya. Pero katulad din ng una kong barkada, siguro nga may mga bagay-bagay na hindi talaga pwedeng manyari. Nagkahiwalay kami dahil sa pangakong hindi niya napanindigan! Nung una, space lang ang kailangan ko, pero hindi niya ibingay. Gumulo lahat ng sitwasyon. Kahit maliit na bagay lang hindi na kami magkasundo. Nag-break kami pero sadyang mahal pa naming yung isat isa kaya kahit break na kami nagkikita pa din kami. Pero mahirap atang kalaban yung tadhana kasi pilit ata kaming pinaghihiwalay. Isang pangyayari yung sumira ng lahat. Sa totoo lang sobrang babaw pero pinalala ng bawat salitang binitawan niya. Hindi ko siya nakilala. Hindi siya yung taong mahal ko. Natakot ako. Nasira ang tiwala ko. Nakipagbalikan siya pero ayoko na. Pero ganun pa man, wala pa palang pwedeng pumalit sa kanya.
Nabuo ang barkadahan na pasawauy. Hahahaha! Swerte ko kasi hindi lang pala ako ang nabigo sa pag-ibig. Pero kahit na madami kami, pakiramdam ko ako pa din yung pinakamalala. Halos araw-araw tomaan. Langya! Ilang beses akong nalasing! Isang pangalan lang ang binabanggit! Pero lumipas din yung panahon na yun. Unti-unti ko na siyang nakakalimutan. Pero ang inuman patuloy pa din. Patuloy pa din ang kasiyahan naming magkakabarkada. Nagkaroon ng away pero sandaling panahon naayos ulit. Naisip ko tuloy baka sila na yung barkada ko! Kaya patuloy pa din ang kasiyahan. Inuman, SM, stroll at kung anu- anu pa. Tuloy- tuloy lang,kaya pati puso ko natuluyan na.



Birthday yun nung isa kong barkada, nang magawa ko ang isa sa pinakamaling pangyayari sa buhay ko. Siyempre inuman yun, tinamaan ako ganun din yung isa kong kaibigan. Nadala ata kami ng lasing at emosyon dahil parehas kaming galling sa break-up. Malambing kami sa isa't isa pero hindi kami. Nagtapat siya sakin. Hindi ako nagulat dahil nga siguro lasing ako at walang kontrol sa mga bagay na aking nagagawa. Naging impulsive ako sa mga nanyari. Nagalit sa akin ung pinakamatalik kong kaibigan pero naayos din kaagad pagkatapos ng ilang pangaral. Di ko alam, may nagalit pa rin palang isa.
Masaya ko ng malaman kong nagalit at nagselos siya. Yun naman ata tlga ang isa sa mga dahilan ko kung bakit ako nagkaganun nung gabing yun. Simula noon, nabuksan na yung love story namin. Nagtapat siya sakin, ganun din ako. Pero kahit kailan hindi nagging kami. Nakakatawa dahil pagkatapos nun, nagsimba kami. Parang normal ang lahat. Lumipas yung ilang araw lalong tumundi pagmamahal ko sa kanya at tingin ko ganun din naman siya. Umarte kami ng parang kami. Pero minsan masakit talaga. Hindi ko siya mapilit na gawin ang gusto ko at ganun din siya dahil nga hindi naman kami. Pero ganun pa man, nag-aaway man madalas at ilang beses tinangkang pigilan ang nararamdaman, pinagpatuloy pa din namin. Marami siyang pinatunayan sakin. Naramdaman ko ding mahal niya ko talaga dahil sa nanyari minsan nung birthday ng kaibigan namin. Pero ako, tanga! Pinakita kong binalewala ko siya, pero di lang niya alam masayang masaya ko nun. Nagpaalam siya nun. Ayaw na niya. Pero ako, ayoko siyang mwala. Pipilitin kong magbago, sinabi ko yun sa kanya. Nagpatuloy pa din kami sa relasyon naming di ko alam kung ano. Naging masaya ko kahit sandali. Pero tulad ng mga unang barkada ko at nung taong minhal ko ng sobra, sadyang may mga bagay-bagay na hindi maaring manyari. Nawala din siya katulad nila. Pero ang masakit, ako ang nagpaalis sa kanya. Hindi dahil hindi ko siya mahal, kundi ayoko siyang masaktan dahil hindi ko masuklian yung mga ginagawa niya para sakin. Mahal ko tlga siya! At ayoko siyang mawala pero wala na kong magagawa kundi tanggapin na lang yung desisyong kong walang kasing tanga!
Ngayon, hindi ko na alam kung ano mangyayari sa buhay ko. Malungkot ako-sobra! Pero kaya kong itago yun. Mahirap pero kelangan gawin. Ewan ko na nga ba kung ano yung nangyari sakin eh. Lahat ng minhal ko nawawala eh. Pero alam ko naman may mga kaibigan pa din ako para suportahan ako. Hindi ko lang alam kung kaya ko pa ulit magmahal ng lalake. Sana ung bagay-bagay na sadyang ayaw manyri eh KAHIT MINSAN ay manyari. Sana maging masaya na ako.
Sa pasukan, bagong buhay na naman. May darating na naman at paniguradong aalis. Sana lang maging maayos ang lahat at higit sa lahat sana matama ko na ang mga mali ko at Makita ko na ang taong para sa akin. Sana pwede na mangyari ang lahat!
~~~~May 06,2006